Jezyk serbski online dating dragon ball z episode 212 online dating

Rated 3.81/5 based on 929 customer reviews

Wzajemna zrozumiałość między użytkownikami standardowego języka z Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry jest intensywniejsza niż między użytkownikami standardowych wariantów angielskiego, francuskiego, niemieckiego i hiszpańskiego Trudno w chwili obecnej o niekontrowersyjną odpowiedź na pytanie, czy istnieje jeden język serbsko-chorwacki, czy też odrębne języki: serbski i chorwacki (ewentualnie również bośniacki, czarnogórski, burgenlandzki i molizański). Z punktu widzenia polityki językowej rozróżnienie między wariantami jednego języka a spokrewnionymi językami jest zresztą w dużym stopniu arbitralne.Z drugiej strony językowe różnice między serbskim a chorwackim językiem standardowym są mniejsze niż między wariantem języka angielskiego używanym w Kanadzie a jakimkolwiek innym wariantem tego języka.Oto przykład urzędowego komunikatu w trzech językach urzędowych Bośni i Hercegowiny: Jeżeli natomiast mamy na myśli nie języki standardowe, lecz serbsko-chorwackie dialekty, to są one bardzo zróżnicowane, ale różnice te nie mają wiele wspólnego z podziałem na serbski, chorwacki i bośniacki. Hanna Dalewska-Greń w Językach słowiańskich opatruje odmiany literackie języka używane współcześnie przez Serbów i Czarnogórców, Chorwatów oraz bośniackich Muzułmanów (Bośniaków) terminem serbski/chorwacki, uważając, że niewątpliwe różnice między nimi powinny być opisywane na poziomie „o stopień niższym” i świadomie pomijając kształtujący się w ostatnich latach i będący w trakcie standaryzacji język bośniacki.Na obszarze diasystemu serbsko-chorwackiego występują trzy duże dialekty (narzecza, względnie grupy dialektów): sztokawski, kajkawski i czakawski.Według niektórych najwłaściwszym jest przyjąć, iż język serbsko-chorwacki funkcjonował jako wariantowy język standardowy do końca XX w.Wówczas to jego warianty zostały podniesione przez swoich użytkowników do rangi języków standardowych (literackich).Z chwilą promocji nowych języków standardowych: bośniackiego, chorwackiego i serbskiego, język serbsko-chorwacki stał się językiem martwym.Z drugiej strony, między językami policentrycznymi. Wielu językoznawców z obszarów byłej Jugosławii uważa, że termin „język serbsko-chorwacki” jest już nieaktualny.

Struktura gramatyczno-leksykalna języka Serbów, Chorwatów, Bośniaków i Czarnogórców wykazuje niewspółmiernie więcej cech wspólnych aniżeli odmienności, a porozumiewanie się przedstawicieli tychże nacji, posługujących się swoimi narodowymi odmianami języka, nie napotyka na żadne przeszkody.

Język serbsko-chorwacki (chorwacko-serbski, serbochorwacki, chorwacki, serbski) – obecnie nazwa zbioru blisko spokrewnionych języków standardowych i dialektów (diasystemu) należących do grupy południowej języków słowiańskich.

Języki i dialekty te używane są w Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii i Czarnogórze oraz przez mniejszości serbskie i chorwackie w Słowenii, Austrii, na Węgrzech, we Włoszech i Rumunii.

Można zauważyć oznaki powstawania kolejnego standardu – czarnogórskiego.

Poszczególne warianty rozwijają się niezależnie (na przykład w języku chorwackim wprowadzane są reformy, które zwiększają różnice między nim a serbskim).

Leave a Reply